CUDAKI Z MASY SOLNEJ

Bardzo długo nie było na blogu rękodzielniczego wpisu, w związku z czym śpieszę nadrobić zaległości. Dziś chcę Wam pokazać garść zawieszek z masy solnej, z którą najlepiej pracuje mi się jesienią i zimą. Nie wiem, z czego to wynika, niemniej faktem jest, iż w miesiącach wiosennych i letnich ochota na lepienie jest u mnie znikoma. Zawieszki nawiązują do tematyki świątecznej, która na typowo rękodzielniczych blogach rozgościła się już na dobre.

DEKALOG KOTA

Kot – istota składająca się z jednostki napędowej wyposażonej w cztery uzbrojone w pazury łapy oraz z kilku podzespołów mających do spełnienia rozmaite zadania. Wyróżniamy m.in. podzespół mruczący, machający czy odpowiedzialny za wchłanianie produktów przeznaczonych do spożycia (i nie tylko). Poszczególne elementy tworzą integralną całość funkcjonującą wedle kilku zasad.

LISTOPAD SIĘ POLECA #2

I tak oto nastał listopad. Nie taki straszny, jak go malują. Pogoda co prawda potrafi człowieka dobić, ale to wcale nie znaczy, że ta pora roku nie ma pozytywnych stron. Wszystko jest kwestią odpowiedniego nastawienia. Nie zaszkodzi też przy okazji zaopatrzyć się w ciepły kocyk, kawałek aromatycznego ciasta i kubek rozgrzewającej herbaty oraz skorzystać z paru propozycji, które specjalnie dla Was na tę okoliczność przyszykowałam.

DUSZA MOJA ZAK(J)URZONA

Jest muzyka, która zapada człowiekowi tak głęboko w serce, że staje się na zawsze jego nierozerwalną częścią. Jest jak złodziej kradnący duszę. Obezwładniająca, poruszająca najczulsze struny, sącząca się do umysłu strużką uzależniającej trucizny. Jest niczym narkotyk, bez którego nie sposób żyć. Powietrzem, którego łaknie się wciąż więcej i więcej. Rozprzestrzenia się po ciele jak nieuleczalna choroba, infekuje komórki, miesza się z krwią. Krąży w żyłach, pulsuje pod czaszką, nie pozwala o sobie zapomnieć.

JAK ODZYSKAĆ WENĘ?

Kryzysy to nieodłączne elementy procesu twórczego. Nieważne czy prowadzisz bloga, piszesz książki, dekupażujesz deski, szydełkujesz czy wymyślasz gry komputerowe – na pewno świetnie znasz uczucie, gdy pojawia się blokada i koniec, nie jesteś w stanie wykrzesać z siebie niczego konstruktywnego. Żaden pomysł nie przychodzi do głowy. Mija dzień za dniem i nic się nie dzieje, dopada cię więc coraz większe przygnębienie.

PROSTY I SMACZNY KREM DYNIOWY

Lubię pichcić, dlatego też postanowiłam od czasu do czasu dzielić się z Wami moimi ulubionymi przepisami. Przyznam także, że od dawna fascynuje mnie fotografia kulinarna – przeglądam mnóstwo blogów, gdzie można znaleźć nie tylko ciekawe receptury, ale i piękne zdjęcia. Doszłam do wniosku, że dzięki zamieszczanym tu wpisom będę mogła śledzić swoje postępy w tej materii – bo liczę na to, że takowe nastąpią. Niemniej jako debiutantka proszę o cierpliwość i wyrozumiałość. A teraz dość pitolenia – przechodzimy do meritum sprawy.

PAŹDZIERNIK SIĘ POLECA! #1

Lubię październik. Z wielu powodów – ot, chociażby dlatego, że obchodzę w tym miesiącu urodziny. Z pogodą co prawda różnie bywa, ale mi to jakoś specjalnie nie przeszkadza. Doszłam do wniosku, iż warto powrócić do wpisów polecających to i owo – głównie będą to filmy i seriale, ale nie zabraknie też książek. Przygotowałam dla Was zatem parę propozycji, które w ostatnim czasie przykuły mą uwagę.

CZY MYŚLENIE CIĘ BOLI?

Siadłam do komputera, by nakreślić parę mądrych słów. I wiem już, że trudno będzie, bo naprawdę ciężko jest wykrzesać z siebie coś sensownego, gdy człowiek patrzy na to, co dzieje się w tym kraju i najzwyczajniej w świecie ma ochotę wyć. Nie ma takiej władzy, która zawsze w stu procentach będzie głosem całego narodu, ale najgorszą rzeczą jest trafić na fanatyków bez reszty zaślepionych, oderwanych od rzeczywistości oraz używających strachu i religii jako narzędzi do manipulowania ludźmi.

OGIEŃ I KRASNALE – CZYLI WEEKEND WE WROCŁAWIU

Do Wrocławia jakoś zawsze miałam nie po drodze. Raz byłam przejazdem i raz przelotem, a gdy planowałam dłuższy pobyt, to stawał się nagle cud i trudności piętrzyły się w tempie zaiste ekspresowym. Ale kiedy gruchnęła wiadomość, że Rammstein przyjeżdża do tego pięknego miasta, pomyślałam sobie: „no nie ma bata, tym razem się uda, choćbym miała zasuwać z kamasza”. Złowieszcze wizje na szczęście się nie ziściły. Samochód, który w ostatnim czasie spłatał nam parę kosztownych psikusów, dał bez problemu radę – a jak by nie patrzeć, ode mnie to prawie 470 km w jedną stronę. Dużo trochę.